Niniejszy serwis wykorzystuje pliki cookie. Korzystanie z serwisu oznacza akceptację tego stanu rzeczy.

Historia

Jeszcze jesienią 1944 roku Radziwiłłowie otworzyli swój dom dla uchodźców ze zniszczonej stolicy, w którym znalazło schronienie kilkanaście rodzin, głównie przedstawicieli inteligencji twórczej. Kierownictwo powstałego w lutym 1945 roku muzeum otoczyło tych ludzi opieką. Już we wrześniu 1945 roku przyjechała po raz pierwszy na dłuższy pobyt do Nieborowa Maria Dąbrowska. W ten naturalny sposób zaczęły działać w Nieborowie pokoje gościnne, sprzyja­jące podjęciu twórczości przez pracowników nauki, pisarzy i artystów rozpoczyna­jących odbudowę działalności naukowej i kulturalnej w kompletnie zrujnowanej stolicy. Od tego czasu przez Nieborów przewinęła się plejada najznakomitszych polskich twórców nauki, kultury i sztuki. 
 
Do najczęstszych gości Nieborowa należeli między innymi Maria Dąbrowska, Zofia Nałkowska, Konstanty Ildefons Gałczyński, Xawery Dunikowski, Jan Parandowski, Władysław Tatarkiewicz, Tadeusz Kotarbiński. W latach siedemdziesiątych często gościły w Nieborowie Anna i Monika Żeromskie, Antoni Słonimski, Kazimierz Serocki, Zygmunt Mycielski, Jerzy Antczak, Jan Rybkowski. Tradycja ta przetrwała do ostatnich lat, kiedy chętnie odwiedzali Nieborów Julian Stryjkowski, Gustaw Herling-Grudziński, Ryszard Kapuściński, Sławomir Mrożek. Przebywali tu także twórcy zagraniczni, między innymi Jean Cocteau, Paul Eluard, Paul Cazin, Anna Seghers, Leopold Stokowski, Artur Rubinstein, Emilio Vedova. Z nieborowskiego azylu w latach osiemdziesiątych często korzystali, mile tu zawsze przyjmowani, opozycyjni działacze społeczno-polityczni Edward Lipiński, Tadeusz Mazowiecki, Halina Mikołajska, Janina Zakrzewska. Bywali tu podczas pobytów w kraju Zbigniew Brzeziński i Jan Nowak Jeziorański, a także kardynał Józef Glemp, marszałek sejmu Maciej Płażyński, prezydent Lech Wałęsa. Odwiedzały Nieborów także znane osobistości sceny światowej - Jean Poniatowski, Willi Brandt, Raisa Gorbaczow, George Bush, królowa Hiszpanii Zofia.
 
Wydarzeniem o wydźwięku politycznym stała się wizyta w 1961 roku sióstr prezydenta Johna Kennedy'ego - Eunice Shriver i Jean Smith, a nieco później Karoliny Lee Bouvier-Radziwiłłowej, siostry Jacqueline Kennedy, małżonki Stanisława Albrechta Radziwiłła wychowanego w Nieborowie. On sam odwiedził Nieborów w 1975 roku. Od tego czasu stało się regułą, że zamieszkali za granicą członkowie rodziny Radziwiłłów nieborowskich, chętnie odwiedzali swoją rodową rezydencję, oprowadzani przez Izabelę Radziwiłłową, jej córkę Krystynę lub synową Nicole. Kilka lat temu bawili w Nieborowie bezpośredni potomkowie ostatniego właściciela - John Radziwiłł z Nowego Jorku, Piotr Potocki z Madrytu, Izabela z Potockich d'Ornano z Paryża. W czerwcu 1992 roku na pikniku w Nieborowie, urządzonego z okazji ślubu prawnuczki Janusza Radziwiłła Marii ,,Kiki'' Milewskiej ze Stanisławem Dwernickim, spotkały się przybyłe tu prawie w komplecie rozproszone po całym świecie gałęzie rodziny Radziwiłłów nieborowskich.
 
Pałac w Nieborowie jest także miejscem znaczących konferencji i spotkań krajowych i międzynarodowych w dziedzinie sztuki, kultury, nauki i polityki, których liczba w ciągu pół wieku narosła do ponad tysiąca. Wystarczy wspomnieć, że listę najznaczniejszych spotkań otwierają Międzynarodowa Kampania Muzealna pod egidą UNESCO z 1956 i Konferencja Okrągłego Stołu Architektów pod auspicjami ONZ z 1961 roku, a zamyka Międzynarodowa Konferencja Integracji Krajów Europy Środkowej ze Wspólnotą Europejską z października 1998 roku, przyjęta przez ówczesnego kuratora rezydencji nieborowskiej Stefana Górskiego.